Stilstand

Zowel je geest als lichaam zijn futloos
Moe van jarenlange inspanning en
De emoties die daarop volgden
Je werd heen en weer geslingerd tussen
Enerzijds de heftigheid van jouw proces
Anderzijds de schreeuw om respijt
Constant laveren tussen deze twee
Het zoeken naar balans heeft je tot uitputting gebracht

Je bent tot stilstand gekomen
Er komt niets meer uit je handen
Alles wat je tot dusver graag deed
Lijkt zijn glans te hebben verloren
Jouw Zijn staat op absolute rust ingesteld en je
Bent enorm in jezelf gekeerd
De prikkels van buitenaf zijn te groot
Derhalve trek je jezelf terug in jouw eigen wereld

In je vertrouwde omgeving kan je jezelf zijn
Hoef je jezelf niet aan te passen aan de veelheid van buiten
De ruime energie die dit normaliter kost
Heb je thans nodig om jouw huidige zielstoestand
De ruimte te bieden waarnaar deze hunkert
Te zijn puur in het moment
Met het doel volledige acceptatie van je innerlijke gemoed
Echter deze stemming is moeilijk te aanvaarden

Angstvallig jezelf forceren mee te gaan met de dag
Of wat je eigenlijk zou moeten of willen doen
Heeft geen enkele toegevoegde waarde aan het geheel
Jouw ziel roept niet voor niets om kalmte en sereniteit
Je zal jezelf hierbij neer moeten leggen
Vanuit het nu stadium elke dageraad bezien
Hoe jij de dag gaat doorkomen
Dien resoluut te accepteren hoe je ervoor staat

Zolang jij met positiviteit deze impasse kunt waarnemen
De tijd neemt te ervaren en voelen
In erkenning dat deze onderbreking noodzakelijk is voor
Het continueren van jouw proces en
Deze rustpauze noodgedwongen is ingelast
Teneinde jouw geest tot bedaren te brengen
Dan kan je daar berusting in vinden
Maak gebruik van de tijd om jezelf te herschikken en
Als de tijd daar is, je ware Zelf tegemoet te treden

B Engeltje