Onderweg

Al geruime tijd ben ik zoekende naar mijn ware Zelf, mijn Zijn
Een vermoeiende queeste. Sporadisch niet fijn
Dwalend naar een ander levenspad
Onderga ik dit tamelijk rationeel, gelaten en mat

Maar in tijden van emotionele hoogtij
Stemt me deze zoektocht amper blij
Dit maakt me wankel en afgeleid van mijn dagelijkse doel
Het is onbekend en ik raak overweldigd door emoties en gevoel

Tijdens de zoektocht naar de verbinding met mijn innerlijke bron
En dat terwijl ik bij mijn hart nimmer goed bij komen kon…
Voel ik dat deze leegte zich zal vullen met Liefde en Licht
Het doen van Licht Werk is kennelijk mijn uiteindelijke plicht

Tot deze tijd vallen lagen weg en muurtjes gaan neer
Met name tijdens elke emotionele piek, keer op keer
Ik zeg vaarwel tegen mijn ego, mijn rationele Ik
Het is de innerlijke ballast waar ik doorheen moet en prik

Neem eveneens afscheid van angsten, ruzie en negativiteit
Alleen dit innerlijke proces duurt nu al enige tijd
Opdat ik mijn bron kan omarmen en
Mijn leven kan gaan leiden vanuit liefde, compassie en erbarmen…

B Engeltje