Levensritme

Het leven is constant aanpassen
Als mens moet je behoorlijk wat mee meanderen
In de stroom die bestaan heet
Als een stroomtrein dendert het leven zich voort
Vol gas, met een opgestookte vlammende motor
Het innerlijke, warme hart moet immers brandend blijven
Om jouw spoor te kunnen vervolgen
In jouw cadans het traject te kunnen lopen

Soms mag de stoom er wat vanaf en
Is daar de luwte, even wat snelheid terug
Maar de dagen verlopen overwegend
In volle vaart met jouw eigen dienstregeling
De planning volgend
Jouw dagschema en lijstjes afvinkend
In jouw eigen afgebakende coupé des levens
Naar uiteindelijk jouw eindbestemming

Tussentijds zijn er haltes
Rustmomenten om even
Uit jouw spoortraject te stappen
Je te verfrissen, jezelf te hervatten
Jouw rustmoment te nemen en tot bezinning te komen
Voordat je weer instapt en plaatsneemt
In jouw boemel die dan wel langzaam
Of met volle snelheid zijn reis voortzet

Onderwijl verandert de omgeving
De afwisseling van het landschap
Voltrekt zich aan je en
Wellicht onderga jezelf een wending
Doordat alles wat op jouw spoor komt
Tijdens jouw rit, je vaak gelaten en
In volledige berusting tot je laat komen
Jouw schouders ophaalt en je realiseert
Dat er toch een nieuw station op de route ligt

Tijdens jouw levenstrip
Misschien eveneens gedurende
Jouw innerlijke proces, reis
Haalt jouw trein onverwacht of voorzien
Zijn tijdstabel niet en raak je gefrustreerd
Door het oponthoud, door de flexibiliteit
Die van jou verwacht wordt
Ook een geplande reis heeft zijn onverwachte momenten

Al komen er obstakels op jouw pad
Afgewisseld in volle versnelling
Of wat schakelingen minder en
Als je hierdoor wordt vertraagd of uit balans wordt gebracht
Probeer dan toch tijdens jouw daverende rit
Het evenwicht te vinden waarin
Jij jezelf het fijnste vindt
Wat jou als mens het gelukkigste maakt

B Engeltje