Emotie eten

Gisteren was ik niet meer te houden
Alle remmen gingen los
Barrières bestonden er even niet meer
Op mijn diepe dal dag
Had ik mezelf niet meer in de hand
Ik heb me kortom apathisch vol zitten proppen
Gevoelloos onderuit gelegen emotie gegeten
Ook hallo, dat ligt er even uit. Gezegd nu. Burp

Het voelde goed, het voelde lekker
Ik was vanouds helemaal in mijn element
Oude tijden deden zich dus herleven
Tsjonge, tsjonge gevoelens weg eten
Daar was ik immers pro in, ster bij uitstek
In twintig jaar tijd was ik qua gewicht zowat verdubbeld
Dus dat er wat was blijven hangen, moge duidelijk zijn
Of ik daar gelukkiger van werd, is maar de vraag

Het universum zag me tot bijna drie jaar geleden
Steeds meer aardse ruimte innemen en mijn tred
Was niet meer zo fier en fit
Ik ging letterlijk gebukt onder mijn gewicht
Afgezien van de sores dan
Dat is een ander gewichtloos verhaal
Het was genoeg, het was welletjes geweest
Ze richten hun pijlen op mij

De hemelse sturende krachten
Gingen zich met mij bemoeien
Ze waren klaar met mijn levensstijl en omgaan met
Het gevoelloze, verstikkende en proppende leven
Sedert die dag, met hun intense bemoeienis,
Zou ik emoties ervaren, gaan doorleven, bewust gaan voelen
Tot in elke vezel van mijn wezen en goed ook
Dat was het begin, de ommekeer

Al die verliefdheden, al die (arme) mensen
Het ging niet om hen, het ging om mezelf
(Behalve dan… dat was wel best jammer)
Ik ging als een speer en was weinig subtiel
Wist ik veel wat me overkwam. Ik kon er niet meer van eten
Inmiddels staat de teller op drieënveertig kilo lichter
Had ik voorheen altijd de controle over anderen
Met mijn voltallige auti gezin
Thans heb ik de controle over mezelf
Dat is een helder en overzichtelijk referentiepunt

Ga ik thans als a happy human being door het leven?
Want in wezen ben ik dezelfde, alleen zowat gehalveerd
Ja én nee. Die emotionele rollercoaster is niet aan mij besteed
Gevoelens echter wel. Ze zijn nu meer geleid en ingekaderd
Eten boeit me niet meer. Soms vergeet ik gewoonweg te eten
Behoudens die bui van gister dan. Heb me weer gereset
Dus dat was eenmalig. Emotie eten daar doe ik niet meer an
Echter aan bewust emoties voelen wel

Zolang die in hapklare brokken gepresenteerd worden
Heb ik mezelf helemaal in de hand
Met de nodige ontroering, kijk ik vertederd uit
naar de sentimenten des levens

En jij, doe jij aan emotie eten of emoties doorleven?

B Engeltje