‘Zijn’ dag

Zo nu en dan heb je van die dagen
Waarop je echt niet vooruit te branden bent
Lamlendigheid ten voeten uit
Je wordt moedeloos van hoe je bent
In mijn hoofd wil ik niettemin zoveel
Dingen doen en ondernemen
Me passioneel wijden aan mijn liefhebberijen
Maar het is zo’n dag waarop ik tot niets kom
Ik loop mezelf in de weg
Ben de hele tijd hyper om niets

Natuurlijk frustreer ik me dan
Denk aan de vele dingen die ik had kunnen doen
De ettelijke vrije tijd kansen benutten
Vanuit een ware wil en met bezieling
Creëren vanuit Liefde en wilskracht
Maar het is me vandaag niet gegeven
Mijn kracht laat het afweten
Het animo is tot het nulpunt gedaald
Zuchtend moet ik concluderen
Dat mijn pure Zijn gevoel vandaag de prioriteit heeft

Ik denk terug aan de jaren dat ik me voorbij snelde
In de zorg voor mijn voltallige auti gezin
Waarin ik het gevoel had dat ik niet leefde
Me wegcijferde voor degenen die ik liefheb
Er kwam zoveel op mijn pad
Problemen moesten aangepakt en opgelost worden
Ik had destijds geen rust en tijd om louter te Zijn
Om besef te hebben van het Nu moment
Me te laten doordringen van je Ik en je Zijn
Ik ging door, ik moest door, het leven ging in een vaart door

Ik realiseer me dat het wel goed zo is
Dagen zoals vandaag mogen er zijn
Om te voelen en te ervaren hoe het is
Dat er niet altijd iets gedaan hoeft te worden
Of dat ik wat dan ook moet presteren
Laat de boel maar mooi de boel
Mij maar een beetje lanterfanten in en rondom huis
Ik kan berusten in mijn gedwongen rustdag
Mijn innerlijk toelaten met haar gevoelens
In volstrekte gewaarwording

Met deze inzichten
Met deze kennis
Met deze ‘keer in jezelf dagen’
Met de overtuiging
Dat ik in mijn element mag Zijn op mijn Zijn dagen
Die gedachte houd ik vast en koester deze
Zodat ik vol hoop uit kan kijken naar de dag van morgen

B Engeltje