Zelfacceptatie

Ik had een droom voor mijn kind
Legde de lat wellicht daardoor te hoog
Onbewust en met goede bedoelingen
Alle randvoorwaarden waren aanwezig
Niettemin bleef hij vastlopen
Ik hielp hem in anderhalf jaar tijd
Twee keer op de been, regelde wat ik kon

Van een energieke jongvolwassene
Veranderde hij in deze periode
In een schim van zijn oorspronkelijke zelf
Die zichzelf helemaal was verloren
Niet meer wist waar hij mee bezig was
Hulp vragen vond hij zich helaas niet waard

Door zijn autisme én adhd
Werd zijn wereld een complete chaos
Kon hij het leven in een hectische wereld
Ver van huis niet meer overzien
Onderwijl was hij al zijn levensvreugde
En onschuld kwijt geraakt

Vandaag is een nare periode afgesloten
Er is een punt gezet achter zijn leven aldaar
Die dromen zijn wellicht vervlogen
Maar ik heb mijn kind nog
Dat is meer me meer waard dan alles
Bezwaard gingen we op pad, vol lol kwamen we thuis

De aard van de ellende lag deels in hemzelf
Als je zelf niet weet wie je bent
Jezelf niet accepteert
Ken je je eigen kaders niet
Zodoende werd hij meegezogen en
Kon hij zichzelf niet meer begrenzen

Thuis is de balans nu zoek
We komen er wel uit
Zoals altijd zou ik willen zeggen
Het is tijd dat hij zijn eigen verantwoordelijkheid neemt
Hard aan zichzelf gaat werken
Het verleden laat voor wat het is

Het is klaar
Vette punt erachter
Ik kijk vooruit
Naar wat de toekomst brengt
Komt goed

B Engeltje