Stigma’s en stickers

Ik kreeg kinderen, de lieverds
Die door de maatschappij
Voorzien werden van een label
Speciaal genoemd worden
Soms een beetje eigenaardig,
Uniek en bijzonder zijn
Een tikje anders overkomen
Maar wie bepaalt dat ze niet ‘normaal’ zijn?

Als je de huidige manier van kijken
Zou veranderen
Dan kan je wellicht zien
Dat deze originele aard
Geen stigma is maar
Eerder een verrijking
Immers je eigenheid
Definieert niet per definitie je Zijn

De ziel is intact en compleet
Een inefficiëntie in de hersenaanleg
Brengt niet automatisch met zich mee
Dat kinderen met autisme, adhd en/of add
Speciaal behandeld moeten worden
Je hebt het misschien, maar je bent het dus niet
Sterker nog, zijn dit geen mensen
Van een nieuwe tijd?

Is de wereld niet ouderwets?
Loopt deze niet achter?
Volgens de gangbare terminologie heet
Het een diagnosestelling
Zouden we niet standaard kunnen zeggen
Deze (jonge) mensen zijn boodschappers van een nieuwe tijd
Indigo kinderen die niet in het huidige systeem passen
Voordat we weer met het grote DSM-V
Sticker- en labelboek komen aanzetten?

In plaats van mensen in hokjes te blijven stoppen
Te etiketteren tot zowat iedereen een sticker heeft
Nogmaals, wie definieert wat normaal is?
Afijn, dat is zo’n subjectief, ongrijpbaar begrip
Wordt het niet de hoogste tijd
Dat we kijken naar iemands kwaliteiten
De kracht en de liefde die een mens kan bezitten
Zonder onze mening op voorhand al klaar te hebben

Ik heb er genoeg van
Doe maar even gewoon
We hebben allemaal wel wat
Jazeker, ook jij. Ja, lach maar weer
Denk maar niet dat er bij jou niets te labelen valt
Dus als je de volgende keer je mening klaar hebt
Sta dan even stil bij jezelf
Ben dan mild naar jezelf toe
Vergeet dan zeker niet mild naar anderen te zijn
Voordat jij weer overhaast jouw conclusie trekt
Ik ben ik… én jij bent jij. Punt.

B Engeltje