Open de flow

In mijn opstandigheid
Eigenlijk pure rebellie
Tegen de veranderingen
Waarin ik tegenaan ‘hik’
Keek ik onlangs naar binnen
Naar de kern van mijn wezen en
Voelde instinctief aan
Dat loslaten mij, op het pad van mijn ziel,
Verder zal brengen

Jaren van vastgezette pijnen
Verdriet en levensperikelen
Alles had zich verankerd
In mijn gewicht, herinneringen en Zijn
Met een enorme barrière als gevolg
Waarbij ik iedereen buitensloot
Inclusief mezelf
Nu ik de essentie ken, de weg van mijn hart
Is het tijd voor een radicale verandering

Deze ommekeer is al een tijdje bezig
Van een innerlijke opschoning
Heb ik mijn doel verlegd
Naar het loslaten van alles
Wat mij niet langer meer dient
Ik ben me aan het ontdoen van materie
Van alles, wat eerst angstvallig bijeen is vergaard
Als een buffer waarin ik me veilig kon bewegen,
Kan ik nu zonder enige aarzeling afscheid nemen

Weet je, het gaat me makkelijker af dan ik dacht!
Sterker nog, het schept ruimte
In mijn hoofd maar eveneens
Slaakt mijn innerlijk een zucht van verlichting
En zegt, ze heeft het -eindelijk- gesnapt
Laat los, laat het gaan
Al die vastgezette energieën in hopen spullen
Stagneren de flow op mijn levenspaadje en
Staan mijn geopende hart in de weg

Ik ben nog maar kort begonnen
Echter ik voel de ballast van me afglijden
Wat een heerlijk gevoel!
Er gaat nog meer geruimd worden
Niet alleen spullen
Maar van alles, wat niets meer toevoegt
Aan mijn Zijn en een belemmering vormt
Mijn zielspad te kunnen belopen,
Zal mettertijd afscheid worden genomen

Laat los
Laat gaan
Herschik jezelf
Neem afscheid
Van alles wat jou niet langer dient

B Engeltje