Verbinding in de relatie

Het is half zes nu, ik ben al een tijdje half wakker
En dat voor een zaterdagochtend
Geen wonder dat ik doodop ben
Dit al nagenoeg voor bijna twee weken
Rond vijven kreeg ik een stukje tekst binnen
Daar moet ik wel voor gaan zitten
Het intuïtieve schrijven zie ik als mijn missie
Daarbij komt nog dat des te meer ik schrijf
Hoe meer ik de bitterzoete waarheid over mijn leven
Steeds meer begin te begrijpen en in te zien

Al heel mijn leven zorg ik voor anderen
Leid en begeleid hen op hun levenspad van groei
En bewustwording tot volwassene
Tevens heb ik altijd mijn partner gedragen
Alles opgelost en voor iedereen klaargestaan
Echter hoe meer begin te reflecteren
Over mijn eigen leven en hoe het werkt
Kom ik regelmatig tot bepaalde inzichten
Zoals ook nu
In mijn half wakkere staat van Zijn

Het is te vroeg voor mijn bak ochtend koffie
Slaperig kijk ik naar mijn toetsenbord en scherm
Niettemin wetende dat ik mezelf zojuist vragen heb gesteld
Wie zorgt er eigenlijk voor mij?
Wie draagt mij?
Wie begeleid mij als behoeftig mens?
Niet in de zin van steun en zorg in materie
Dat is niet wat ik bedoel
Daarin wordt, voor mij gezien en genomen,
Ruim aan voldaan. Ik heb daarin niets te klagen

Het gemis zit dieper
De essentie is dat ik op mijn dagelijkse levenspad
Ook gedragen wil worden
Niet alleen door mijn lieve zusje
De verbinding voelen met een ander en
Mezelf niet, ondanks dat mijn relatie soms beter gaat dan ooit,
Zo alleen voelen dan ik ooit gedaan heb
Dat terwijl ik voorheen bijna altijd eenzaam was
Omdat mijn levensmaatje altijd onderweg bleek

Het is zuur, net als juist,
Beide onze levens meer lucht gaan krijgen
Onze paden vaker (gaan) kruisen dan ze ooit hebben gedaan
Er eindelijk tijd komt om wellicht iets samen te doen
Ook ruimte ontstaat om daadwerkelijk tot een gesprek komen
Dat ik thans mezelf afvraag:
Waarom voel ik me zelf toch nog so damn lonely?
We doen allebei onze best
Beseffende dat we afgelopen drie jaren
Meer aan levensproblematiek op ons bordje kregen
Dan we eigenlijk als mens en ouders konden dragen

We proberen naar elkaar mild te blijven 
Doch ook elkander te begrijpen
Tijd en aandacht te geven
Niettemin moet ik steeds vaker concluderen
Dat onze gezamenlijke rit tot dusver
Een zeer pittige ride was
Naar mijn mening zijn we in alle hectiek
De saamhorigheid
Het verbindende sprankeltje wat ons verbond
Onderweg aardig kwijtgeraakt

We zijn meer als een broer en zus
Er is wel ergens nog verbinding
Naast de zorg voor de kinderen die ons bindt
Maar dat is niet de verbinding waarnaar ik hunker
Ik zie de toekomst hierin angstvallig tegemoet
Er komt weldra een dag dat onze kindjes
Hun ouderlijk nest gaan verlaten
Val ik dan ook uit mijn eigen gecreëerde warme nestje?
Dit alles maakt me onzeker en stemt me totaal niet blij

Vooralsnog ga ik op zoek naar verbinding binnen onze relatie
Onderwijl probeer ik mijn eigen pad te zoeken en te bewandelen
Hunkerend naar de verbinding met anderen
Diepe (ziels)verbinding
Kan ook vriendschap inhouden
Ik kijk wel wat er op mijn pad gaat komen
Als ik me uiteindelijk maar gelukkig voel
Want dat is een inzicht dat ik inmiddels wel geheel duidelijk heb
Mijn happiness is ver te zoeken
Het geluk straal ik jaren niet meer uit

Ik zet mijn schouders er (weer) onder
Probeer mijn bril der mildheid weer te gaan dragen
Want zoals het zo af en toe gaat
Waarbij geen enkele sprankel binnen onze relatie en bij mezelf
Meer valt te bekennen
Beide het innerlijke geluk niet meer ervaren
Dan lijkt het me redelijk simpel om vanuit Liefde
Toch de ander weer te zien en te bezien
En te kijken wat ons (nog) wel verbindt

Ik ben nog niet klaar. Ik ga ervoor
De weg zal niet makkelijk zijn
Zeker omdat ik weet dat ik met mannen
Nimmer makkelijk of geen verbinding zal gaan leggen
Dat besef ik nu, na bijna dertig jaar samenzijn
Dit inzicht doet me pijn
Deze waarheid is hard en bitter
Het is te vroeg om op te geven
Afgezien dat opgeven niet in mijn aard zit

Inmiddels ben ik na dit schrijven
Toe aan mijn ochtend bak koffie
Zegt de klok van 6.10 uur
Dan word ik vandaag nog hopelijk wakker
Even tijd voor mezelf
Voor mij en mijn bak energy leut
Dat is ook een korte stonde van verbinding
Denk ik dan
Je moet toch ergens beginnen…

Zeer vroege ochtend groetjes,

B Engeltje