‘O Schone Liefde…

‘O schone Liefde…
Gij hebt mij in jouw greep
Ik kan aan niks anders meer denken
Het maakt me helemaal week
De Liefde regeert mijn leven
En laat me in mijn wereld
Zodra ik aan Liefde denk, zweven!

‘O schone Liefde…
Waarom tart gij mij zo?
Ik wil nochtans niet voelen
Dat is mij niet bekend evenzo
Ik wil er wel aan toe geven
Maar niet de diepte in
Om het te kunnen leven

‘O schone Liefde…
Kijk nu waar gij mij brengt
Ik voel me gans alleen
En door het leven alras gekrenkt
Ik blijf liever in mijn schulpje dat is bekend
Liefde rent mijn deurtje maar voorbij
Dan leef ik het leven wel zonder vent!

‘O schone Liefde…
Gij laat mij snotteren en zoveel meer
Ik voel me niet krachtig
Sta ik eindelijk zelf m’n vrouwke, nú dat weer!
Maar Liefde zeg, ‘o jongens, niet getreurd
Ik heb me wel vaker geschikt
Dus wat dat betreft is het zo gebeurd

‘O schone Liefde…
Gij komt nu op mijn paadje
Ben ik nét eindelijk alleen
Tuurlijk wil ik straks een maatje
Maar voorlopig nu even dit in de ruimte en rust
Eer ik vol overgave
Dit vrouwke dus, haar Liefde kust!

‘O schone Liefde…
Ik denk aan jou
Vol warmte en geluk
Vooralsnog sta ik in de kou
Ik denk aan bloemen van Liefde, velden vol
Die we samen zaaien, eveneens alleen
Onderwijl, hebben we gigantische lol!

‘O schone Liefde…
Wat moet ik nu nog dichten?
Mijn toekomst is ruim en vol lucht
Moet ik nu écht voor jou zwichten?
Je bent wel vasthoudend, middels mijn ziel
Heb ik geen eigen wil, geen eigen keuze
Eer ik zeg, het is de Liefde waarvoor ik viel?

‘O schone Liefde…
Je hebt me je vleugels laten zien
Alras ga ik vertrekken en vliegen
Dat is allemaal mooi, ik heb het gezien!
Maar ik verkies ervoor met beide benen op de grond te blijven
Ach, Liefde wat zal ik ervan zeggen…
Wat weet ik daar nu van om dat te laten beklijven

‘O schone Liefde…
Doe me een lol, neem me mee
Of laat me waar ik ben zonder met me te sollen
Ik heb niet veel nodig ben snel tevree
Maar die onzekerheid maakt me wankel
Van binnen is het net een vulkaan van Licht en Liefde
Maar vooralsnog mis ik toch die ene sprankel!

‘O schone Liefde…
Kom op mijn pad of niet
Ik heb mijn eigen Liefde
Maar eveneens mijn verdriet
Wat ik je wil zeggen ik heb alles zélf in huis
Om te kunnen leven, te kunnen Zijn
Maar mijn ziel wil anders, daar zit de ruis!

‘O schone Liefde…
Ik wil niet zeggen snel mijn deurtje maar voorbij
Omdat ik vol angst, onzekerheid en de Liefde als zodanig niet ken
Ik besef terdege een zielsliefde kan je happy maken en blij
Wie ben ik, zeg me wie ben ik
Als het universeel gepland is middels plan
En ik blijf vasthouden in mijn onzekerheid en zeg ‘ik vertik’!

‘O schone schone Liefde…
Ik gééf me over vanuit gevoel
Overgave, overgave en óvérgáve dat is wat jullie willen
Voor échte diepe, diepe zielsliefde laat ik de boel, de boel!
En stap over alles, wat me tegen zou houden, heen
Ik vertrouw jullie. Ik vertrouw op jullie!
En dat houdt me thans, hetgeen Liefde betreft, op de been!

In Liefde, met Liefde en voor de Liefde opgeschreven door B Engeltje (Irmgard)