Happy daffodil (narcis)!

Dit artikel is door mij zelf geschreven en NIET via automatisch schrift ontvangen!

Sinds ruim een jaar volg ik mijn hart. Luister naar mijn intuïtie. Geef me over aan mijn pad. Het pad van de ziel. Mijn hele leven is upside down gezet maar het is een fantastische weg. Niet geheel zonder hobbels, maar afijn ik had ook niet verwacht dat een zielspaadje drempelvrij zou zijn. In dit jaar ben ik begonnen te volgen wat ik voelde dat ik mocht doen. Louter afgaande op de intuïtie, mijn innerlijk stem dus. The voice of the heart and the soul. Mijn mediamiciteit leven was een onderdeeltje daarvan. Diverse cursussen gevolgd, demonstraties bijgewoond en allerlei (interessante) mensen ontmoet van verschillend pluimage. Maar zeker ook het schrijven. In iets meer dan een jaar tijd heb ik een website kunnen vullen met teksten die ik via channelling mag ontvangen, zijn diverse publicaties in maandbladen verschenen en heb ik een driehonderd pagina’s tellend autisme epos geschreven (een boekenplank liggend manuscript) over mijn ervaringen met mijn voltallig autisme gezin.

Automatisch schrift

Ik ben op verschillende plekken geweest in binnen- en buitenland. Mijn gevoel zegt dat dit nog maar het begin is. Ondertussen wist ik een zorggezin draaiende te houden en waren life issues meer aan de orde van de dag dan voorheen. Mijn ziel wilde dat ik meer mijn eigen geluk ging leven en dat was niet te combineren met mijn relatie destijds. Voor zeker een periode van een jaar was mijn laptop mijn maatje. Mijn buddy! In het begin zat ik tijdens meditatie met een blocnote en pen. Daarna werkte ik de ontvangen woorden op mijn Lenovo uit. Een poosje later typten mijn vingers in automatisch schrift de woorden, die ik in mijn gevoel mocht ontvangen, rechtstreeks neer op mijn laptop. Welke ik ingefluisterd kreeg. Door de andere dimensie. De zielenwereld. Het ‘laptoppie’ is overal mee naar toe geweest! Gekoesterd is het ding en nog! Van een vakantie in la douce France tot een medium opleidingsinstituut in Engeland. Van een hotelletje in de bossen in Nunspeet tot Lanzarote toe. Waar ik ook was ik ging er voor zitten, ontving de prachtige universele woorden, in Liefde, met Liefde en voor de Liefde, en publiceerde ze.

Powerplate

Kortom, ik heb héél hard gewerkt. Het neergezet. Mijn taak die ik als werker in het Licht mag doen. Met Liefde. Voor anderen. Ik ging maar door en door. Hoe slechter het privé met me ging des te meer ik schreef en me terug trok in ‘mijn paranormale wereld’. De andere dimensie of het Nirwana (het tussenstuk). Steeds meer voelde ik dat ik geen verbinding met mezelf meer had, meer in het Nirwana leefde en dat ik moeite, meer moeite kreeg met aarden. De aardse dingen van alledag doen. Dit heeft zijn effect gehad op mijn welbevinden. En niet zo’n beetje!!! Ik ben moe, ik voel me leeg en wat zeker is dat ik, ik die altijd de schouders overal onderzette, altijd dat laatste sprankeltje positiviteit voor iedereen wist te vinden, voel dat het zo niet langer kan. Dat ik ‘roofbouw’ op mezelf aan het plegen ben. Het weg gedronken, zeg maar mijn onvrede en de samenloop van vele processen, heb getracht weg te spoelen met liters  alcohol en kilo’s nootjes daarbij verslonden heb! De weegschaal geeft tien kilo meer aan en dáár word je helemáál niet happy van! En bij elke hap die ik nam, hoorde ik mijn gids Raphaela zeggen en “en íek (het is een sophisticated Italiaanse schone met dito Italiaans accent) íek sta hier op de powerplate om in vorm te blijven en ú, ú stopt u zelf helemaal vol!!! Íek snáááp dat niet!!! Waar moet dat met ú heen???!!!” Alle ijver van deze gids was tevergeefs zeg ik nu schoorvoetend met mijn uitgedijde maatje meer. Het komt goed! Dat beloof ik. Al dat powerplate gedoe is namelijk outdated en niet aan mij besteed! Net zo min als een sportschooltje! Discipline en de rem der op. Al slenderend op naar de zomer!

Now, it’s my time!

Mijn zus zei de afgelopen maanden vaak tegen me “waar is mijn zus gebleven? Ik wil met mijn zus praten”. Voor ze het wist kreeg ze namelijk weer een reading. Ik kan namelijk nergens komen of ik krijg informatie binnen. Van homeopaat tot paardrijd instructrice, van psycholoog tot mijn vrienden aan toe voor ze het weten krijgen ze hele mooie boodschappen uit het universum uit Liefde en in Liefde doorgegeven. Dat is mooi maar als je te paard door de bossen hobbelt, wil je ook zelf even ontspannen. In alle RUST! Vaak ga ik daarbij over mijn eigen grenzen heen. Bij mijn psychologe wil ik eigenlijk mijn ”verhaaltje’ ventileren maar vaak kom ik niet verder dan haar een reading geven. Ik bedoel zij wil toch ook woorden van Liefde en ontvangen en verder haar paadje belopen??? En als ik kán helpen, altijd! Be my guest! Ondanks dat ik weet dat ik ‘in charge & in control’ ben. Mijn over enthousiasme neemt me mee en niet zo’n beetje ook! Ik geef readings overal! Zelfs midden in de nacht! In een whirlpool, ach onder de koffie (ongemerkt als je er niet voor open staat!) door. Als ik een mens zie of spreek, flowt het al. Online is al genoeg! Op afstand gedachten oppikken, mensen voelen. Het gebeurt! Yép, did it again! I am in control. Daar zeg je me wat! Maar hoe dan? Ik heb namelijk decennialang voor anderen gezorgd en weet totaal niet hoe ik voor mezelf kan zorgen. En daar loop ik thans loeihard tegen aan. Ik ben té lang doorgegaan. Heb mezelf zo lang al genegeerd. Weggecijferd. De koek is op. De rek is er bijna finaal uit. I am tired. Echt doodop. Het wordt tijd dat ik mezelf ‘leer lezen’! Mezelf in Liefde en met Liefde read, voor zorg en begrens en keihard toch tegen mezelf roep “I AM IN CHARGE”!!! Now it is my time!

De sparkle is dovende

Tsja, en daar zit ik dan achter mijn laptop. Inwendig blij te zijn dat ik binnenkort naar mijn happy soul huisje mag en kan verhuizen. Dat dit is me komen ‘toevallen’. Een rustige plek in het groen waar de vogels fluiten en waar ik verwacht in alle rust het te kunnen neerzetten. Het schrijven maar zeker ook mijn mediamiciteit verder ontwikkelen en me als medium verder te profileren. Ik weet dat ik vanuit mijn eigen plekje, vanuit de essentie van wie ik ben, dat ik kan en mag vertrekken. De wijde wereld in. Dat terwijl ik jarenlang, vanwege de zorg voor mijn kinderen, aan huis gekluisterd was. Ik heb er zin in! Zeker weten! De stukken te gaan leven die krachtens het plan van de ziel aan me zijn voorbehouden. Echter zoals ik me thans voel, zie ik er als een berg tegen op. Als een big Mount Everest die in het verschiet ligt. En dat is uiteraard niet de bedoeling! Het voelt voor mij dat ik ‘opgebrand’ ben. Nou het lijkt er op. Het innerlijke vlammetje, de sparkle is aan het doven. Dat weet ik. Dat voel ik. Elke dag opnieuw sta ik met meer tegenzin op. Het ochtendgloren tegemoet dansend en springend en de bruisende energie die ik anders heb, is zowat compleet weg. En niet alleen door het chronisch slaaptekort wat me parten speelt!!! Het kan zo niet langer. Dat ervaar ik in elke vezel van mijn lijf. Uit zelfbehoud zal er wat mogen gaan veranderen. Dat ik leer goed voor mezelf te zorgen. In het hier en nu. Op dit moment! Dat is essentieel.

Maatje meer

Ik heb dan ook besloten de komende tijd, het is nochtans een voornemen (!!!), minder te gaan schrijven en me meer op ‘aardse dingen’ en zaken te richten. De laptop in zijn sleeve te laten! Morgen ga ik t/m zondag weg en ik twijfel ten zeerste mijn laptop mee te nemen. Alleen dit in het vooruitzicht stemt me somber. Want help! Wat moet ik doen met de tijd?!? Met mijn vrije tijd? Dat is verveel tijd! Klier en pest mezelf tijd. Dan ga ik peinzen, malen en als een (bad) movie alles terugdraaien. Als invulling indien ik niet kan ontvangen, schrijven of op mijn laptop kan werken. Mijn moeder zei vandaag tegen me het is bij jou altijd té. Je bent gewoon te veel gefocussed. Klopt! Dat is de klinkklare waarheid! Als ik iets doe, dan wil ik het goed doen. Als ik iets leuk vind, dan ben ik daar compleet mee bezig. Een kwaliteit kan dan wel een valkuil worden… Dat is het gevaar. Maar goed, ken je tekortkomingen, ken je kuiltjes en je dippers. Dan moet je het over een andere boeg gaan gooien, wil je niet verzanden, verzuipen of opbranden! Mijn sparkeltje, mijn innerlijk vonkje, vlammetje of hoe je het ook wilt noemen is me veel te dierbaar om te laten doven. Dus inderdaad er was en is werk aan de winkel met mezelf! En goed ook!!! Mooi als jezelf door het leven gespiegeld krijgt dan wel praktisch bijna ingehaald wordt… Op naar een andere mindset, arbeidsethos en van een dimensionale vluchtstatus naar een ‘aardse landje pik’ voor mezelf. Om de ruimte in te nemen, de energetische ruimte, die op aarde voor mij bestemd is. En niet met enkel kilo’s en maatje(s) meer!!!

Soul consult

Niettemin ik bén vandaag retegoed gestart!!! Mijn tweedehandse (zoekt en gij zult op markplaats alles vinden!) koelkast staat alreeds in mijn happy hoompie, ben op de koffie geweest bij mijn zus die moest snotteren over haar ‘pakkie an’, dus ik voelde me direct gewenst en mijn oortjes zeer gewild! En de knuffel was een wederzijds genoegen op dat moment! Kwam de lieve verkoopster van mijn happy soul hutje nog tegen. Die heb ik direct maar een eigen bakje ‘leut’ aangeboden inclusief een liefdevolle reading zodra ik mijn soul huisje heb ingelijfd. Bezield heb ingericht. De happy touch heb gegeven. Ik bedoel ik héb het toch allemaal in huis! De makelaar heb ik trouwens ook een soul consult aangeboden. Ik bedoel als je mensen een universele boodschap, woorden van Liefde of nét dat ruggensteuntje in de rug kan geven, waarom niet??? Pro deo de Liefde verspreiden voor vrienden en kennissen. Soms ook aan voorbijgangers… Maar ja, al werk ik met veel Liefde en des te meer Licht mijn ‘boontjes moeten straks ook gedopt worden’ en er moet dadelijk toch ook geleefd worden…! Anders wordt het wel heel karig… En heel eerlijk van louter Liefde en Licht kan je aards gezien niet in je bestaan voorzien. Leven! Lang verhaal, maar even samenvattend. Mijn vlammetje is dovende, ik hang teveel met mijn lijf, hoofd en leden in de andere dimensie (en het Nirwana!). Ik voel me erg moe, leeg en bij tijd en wijle kan ik huilen om niets. Huilen om hoe het allemaal is verlopen, hoe lang ik mezelf heb weggecijferd, niet heb kunnen genieten van het leven maar ook dat na 29 jaar samenzijn de vader van mijn kinderen al na twee maanden op datingsites stond. Dat ondanks dat hij me verzekerde dat hij onze, door mij ingegeven breuk nóóit te boven zou komen (ik was dé Liefde van zijn leven, zei hij) ligt hij thans met dit intens gevoel na krap vier maanden al ruim en breed in de armen van een ander. Kijk en dat is ook leven! Ik vind er niets van. Huilen en snotteren doe ik sowieso! Maar ik zie het wél. En dat wil wel beklijven!

Santé op ‘my HAPPY soul home!’

Mijn sparkeltje is me lief. Erg dierbaar! Dat vonkje wat me gaande houdt, drijvende houdt, voortstuwt en motiveert. Ik heb kortom besloten om de komende tijd rustiger aan te doen en minder te channellen en te publiceren. Dit louter uit zelfbehoud dus. Om mijn soul happy te houden door mezelf met aardse zaken te voeden. Zingen dus! Lol maken! Op de koffie en bijpraten met mijn zus, ouders en vrienden. Bewegen! Op de fiets zodat ik niet continu een gids zie met een powerplate!!! Buiten zijn! Eén worden en voelen met die prachtige natuur. De vogels horen zingen, de bomen zien ruisen. Hoe de wolken zich door de wind laten vormen en voortdrijven. De puurheid ervan ervaren. Naar de sterren kijken en me verwonderen over die prachtige wereld die naast ons leeft. Muziek luisteren! Mee swingen en bewegen op het ritme en dan nog uit volle borst mee trachten te zingen. Mijn soul hoompie schilderen en verhuizen! Het inrichten zodat het mijn cosy huisje wordt waar mijn hart en ziel blij van worden. En straks als ik eenmaal gesettled ben viool en gitaar leren spelen. Eindelijk. Ik was goed op gang maar door de levensissues kwam er de klad in. En last but not least toasten met de mensen die (spontaan) het paadje van mijn happy soul huisje op komen lopen. Klinkende glazen om het leven te vieren! Santé!!! Op mijn zielspaadje! Op de Liefde! You are more than welcome! En na anderhalf jaar een keertje een vette joint opsteken. Die heb ik verdiend. Na alles… Relax. Take it easy! I gonna be a HAPPY daffodil!!!

Happy soul groetjes, Irmgard